همه‌ی بیست و چهار ساعت آخر من!

آق فری اخیرآ من‌و به یکی از هزاران بازی وبلاگی در جریان وبلاگستان دعوت کرده که طرحش بی شباهت به سئوال یک قرن پیش روزنامه‌ی لانترانسیژان از برخی چهره‌های مشهور فرانسوی از جمله مارسل پروست-که توی کتاب چگونه پروست زندگی شما را دگرگون می‌کند نوشته‌ی آلن دوباتن چاپ شده-نیست. سئوال روزنامه این بوده اگه قرار باشه جهان کل یوم کن فیکون بشه شما لحظات آخر زندگیتون چی کار می‌کنین؟ و جالب‌ترین جواب‌و یک خانوم بازیگری به اسم برته بووی داده و بدون لو دادن واکنش خودش گفته: ((مردها با اطمینان از این‌که در چنان شرایطی اعمال‌شان عواقب دراز مدتی در بر نخواهد داشت، شرم و حیا را کنار خواهند گذاشت و هر آتشی که بتوانند می‌سوزانند.))

البته من با توجه به آگاهی کامل از بی‌عرضه‌گی خودم حتی اگه بی‌حیاگی سرنوشت محتوم تمام مردان کره‌ی زمین در اون روز باشه، انجام هر گونه عمل انتحاری در چنین شرایطی‌ رو تکذیب می‌کنم. اما با قاطعیت می‌تونم بگم کمی تا قسمتی مثل دزموند سریال لاست لذت دیدن دوباره‌ی پالپ فیکشن‌‌و برای یه همچین روزی کنار گذاشتم البته اگه پیش از اون بوی اوما تورمن اینها چنان مستم نکنه که دامنم از دست بره.

پی‌نوشت: متن داخل گیومه تمامآ از کتاب پروست چگونه زندگی شما را دگرگون می‌کند ترجمه‌ی گلی امامی نقل شده.