آرزوهای یک گیک شستی!

فواد به صورت رسمی، و یک فتحی به صورت غیررسمی من‌و به بازی آرزوهای گیکی دعوت کردند، طبیعیه که آرزوهای یک گیک شستی اثبات کننده‌ی بی‌آرمانی بی‌هویتی و کلآ عوضی بودن اونه.

1) از اون جایی که من کلآ انسان نوع‌دوستیم، آرزو می‌کنم که اولآ این آقا به آرزوی گیکیش برسه و برنامه‌ی زنده‌ی تلویزیونی آی‌تیش راه بیفته و ثانیآ این آقا هم به آرزوی گیکیش برسه و تو برنامه‌ی دکتر شرکت کنه و در کنار مهمون دیگه‌ی برنامه یعنی این آقا طریقه‌ی استفاده از اون اکستنشن لعنتی رو آموزش بدن و برنامه توقیف بشه و سه نفری بیفتن زندان.

2) بازیای کامپیوتری فوتبال این قدر پیشرفت می‌کردن که با وصل کردن یه مشت سنسور و دوربین به خودمون، واقعآ حس می‌کردیم داریم فوتبال بازی می‌کنیم البته برای این که خیلی بی‌مزه نشه درجا هم می‌دوییدیم هم تکل می‌زدیم هم شوت و هد می‌زدیم اگه این طوری می‌شد خودم می‌رفتم جان تری‌و کتک می‌زدم، البته می‌شد تو خونه هم نشست‌و یه لیگ با افراد مختلف از هر جای دنیا راه انداخت. فرض بگیرین لیگ برتر وبلاگستان راه میفتاد. بلاگفاییا یه تیم می‌دادن وردپرسیا یه تیم خلاصه همه یه تیم. تصور کنین وقتی بازیا تو زمین بلاگفا بود مثل زمین ملوان همیشه بارون میومد و گل و شل بود یا هر تیمی باهاشون مسابقه داشت بازی شروع نشده می‌خواستن لباساشون‌و با بازیکنای تیم مقابل عوض کنن، یا وقتی شبا بازی تو زمین پرشین بلاگ بود برق می‌رفت، دور زمین وردپرس نمی‌شد تبلیغات گذاشت، وقتی تو ورزشگاه بلاگ‌اسپات می‌خواستی به داور اعتراض بکنی تا داور میومد لود بشه بازی تموم شده بود. بازی وردپرس‌ و بلاگرو احتمالآ این بلاگریا می‌بردن درسته که همه‌شون پیر و پاتالن اما خیلی موذین تازه رضا مقدری و یک پزشک و به عنوان بازیکن کمکی میاوردند داورم به خاطر این که بعد بهش لینک بدن طرف اونا رو می‌گرفت. این میکرودامپم قبل بازی چفیه میاورد مینداخت گردن بازیکنا. اما ما کیا بودیم؟ این دکتر همون روز که لیونل مسی‌و با آفتابه و لگن مسی اشتباه گرفت نشون داد که آبی ازش گرم نمی‌شه فوق فوقش وثیقه می‌ذاشتیم‌و آزاد می‌شد و توپ جمع کنش می‌کردیم یا چون دهه پنجاهی بود و پیشکسوت، یه کاری مربوط به شغلش مثلآ ماسوژوری اورتوپدی چیزی می‌دادیم بهش. این امین اوبونتویی‌ام که همون اول بازی هی شاخ می‌زد و داور اخراجش می‌کرد. نه زور ما به این بلاگریا نمی‌رسید. اما آخر کار مثلآ این بلاگریا قهرمان می‌شدن، شورای استیناف تشکیل جلسه می‌داد و تیم مافیای قدرت(خوابگرد و اینا!) رو قهرمان می‌کرد.

در پایان کسی‌و به بازی دعوت نمی‌کنم(آخه می‌گن شستیا علاوه بر بی‌آرمانی غیرقابل پیش بینی‌ان)

‌